Tuesday, January 30, 2007

Tarkovsky


Πριν λίγες ημέρες διάβαζα διάφορα σχόλια για τον μεγάλο αυτό καλλιτέχνη...θυμήθηκα όταν είδα αυτή την ταινία ,Stalker, (από όπου η φωτό) για πρώτη φορά πριν από πολλά χρόνια, πόσο είχα καθηλωθεί σε μία καρέκλα για 3 ώρες...
Βέβαια μία άλλη φορά που την είδα σε θερινό ερχόταν ο καπνός από το παρακείμενο σουβλατζίδικο!...

6 comments:

με το φεγγαρι αγκαλια said...

παρ ολο που ειμαι αρκετα σινεφιλ δε πρεπει να την εχω δει την ταινια..οποτε..

bebelac said...

Μεγάλος, πολύ μεγάλος ο Ταρκόφσκι. Μου έχει μείνει η τελευταία σκηνή της "Θυσίας" του.Το αγοράκι να ποτίζει ένα ξερό κλαδί στην έρημο, στη μέση του πουθενά!

Sigmataf said...

Ρε τι ταινία ήταν αυτή;

Απο τα πιο σφιχτά πλάνα που έχω δει.

Απο τις κατεξοχήν επιβλητικές ατμόσφαιρες.

Ντεφι said...

κάποιοι έρχονται σ' αυτή τη γη με το στίγμα του καλλιτέχνη, τπυ αληθινού όχι του μουσαντένιου και συνήθως έχει πολλή μοναξιά πριν ακουστεί το χειροκρότημα...

Herinna said...

Η θυσία ήταν από τις πιο συγκλονιστικές ταινίες που έχω δει, αν και δεν πηγαίνω συχνά στο σινεμά, ξυπνάω μόνο όταν παίρνω είδηση ότι κάτι καλό συμβαίνει. Αυτήν εδώ, δεν την έχω δει.

@Ντέφι
έτσι είναι

Anonymous said...

den uparxei megaluteros skinotethis.
O antropos aggikse to oneiro .
Distixos to cinema exei parei katifora.

O Bela Tarr to krataei zodano.